معرفی مشاهیر

زکریا سیچین Zecharia Sitchin

زکریا سیچین

زکریا سیچین کیست ؟

زکریا سیچین محقق و نویسنده آمریکایی-آذربایجانی بود که آوازه جهانی دارد. او نویسنده کتاب هایی بود که را برای منشأ انسانی که شامل فضانوردان باستانی می‌شد، پیشنهاد می‌کرد. سیچین ایجاد فرهنگ سومری باستان را به آنوناکی نسبت داد. سیپین می گوید که انانوکی ها نژادی از فرازمینی ها از سیاره ای فراتر از نپتون به نام نیبیرو هستند. وی معتقد است که یک فعالیت باستانی از سوی هوشمندان برون‌ زمینی تأیید کننده وجود تمدن‌ های متعدد در طول تاریخ سیاره زمین است.

تولد سیچین

زکریا سیچین نویسنده و پژوهشگری است که شهرت جهانی دارد. او در دوران شوروی، در آذربایجان و در شهر باکو متولد شد. او در فلسطین بزرگ شد و تحصیلات ابتدایی خود را در آنجا گذراند. سیچین بعد از فارغ التحصیلی از دانشگاه لندن در رشته اقتصاد، در آمریکا به روزنامه نگاری مشغول شد. او در کتاب‌های خود مدارکی را ارائه می‌ کند درباره اینکه ما در منظومه‌ شمسی تنها نیستیم.بدون شک زکریا یکی از معدود محققان زبده‌‌ی قادر به خواندن متون میخی سومری بود. او باستان‌شناسی، متون باستانی و کتب مقدس یهودی-مسیحی را درهم آمیخت. سیچین با استفاده از این مطالب و با آخرین کشفیات علمی زمان خود سرگذشت ماقبل از تاریخ بشریت روی سیاره‌ زمین را بازگو کرد. کتاب‌های نوآورانه او به بیش از ۲۵ زبان دنیا ترجمه شده‌اند.

زکریا سیچین

زکریا سیچین خط میخی را زمانی که به عنوان مدیر اجرایی در یک شرکت حمل و نقل مشغول به کار بود، به صورت خودآموز یاد گرفت. وی نیز مانند “امانوئل ولیکوفسکی” و “اریش فون دونکین” که نویسندگان قبل از او بودند؛ از نظریاتی درباره نقش پررنگ وقایع فرازمینی در تاریخ باستان بشر پشتیبانی می کرد. اولین کتاب زکریا سیچین “سیاره دوازدهم” نام دارد که در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. سیچین پس از آن هفت کتاب دیگر در عناون بخشی از مجموعه تواریخ زمین نوشت. به همراه آنها شش کتاب دیگر نیز منتشر کرد. کتاب های سیچین به بیش از ۲۵ زبان دنیا ترجمه شده و میلیون ها نسخه از آنها در سراسر جهان فروخته شده است.

کتاب های زکریا سیچین

اولین کتاب زکریا سیچین با نام “سیاره دوازدهم” در سال ۱۹۷۶ منتشر شد. در این کتاب سیچین با تفسیر از شمایل نگاری و نمادشناسی بین‌النهرین از یک سیاره کشف نشده صحبت کرد. او می گوید که این سیاره بعد از نپتون قرار دارد و یک مدار بیضوی را دنبال می کند. او معتقد بود که این سیاره تقریبا هر ۳۶۰۰ سال یک بار به منظومه شمسی می رسد. سیچین نام این سیاره را “نیبیرو” (Nibiru) گذاشت. (هرچند مشتری سیاره مرتبط با خدای مردوک در کیهان‌ شناسی بابل بود).

به گفته سیچین، نیبیرو (که در افسانه‌ های اصلی نام او با MARDUK جایگزین شده بود؛ توسط حاکمی از بابل به همین نام در تلاش برای ایجاد همکاری برای خود و ایجاد سردرگمی در بین خوانندگان) به طرز فاجعه باری با تیامات (الهه در افسانه خلقت بابلی Enûma Eliš) برخورد کرد. از نظر سیچین، تیامات سیاره دیگری است که زمانی بین مریخ و مشتری واقع شده‌ است.

اظهارات سیچین درباره آنوناکی ها

ظاهراً این برخورد سیاره زمین، کمربند سیارک و دنباله دارها را تشکیل داده‌ است. سیچین اظهار داشت که وقتی تیامات با یکی از قمر های سیاره نیبیرو برخورد کرد، به دو نیم تقسیم شد. سپس این سیاره در گذر دوم خود نیبیرو به قطعات شکسته برخورد کرد و نیمی از تیامات به کمربند سیارک تبدیل شد. نیمه دوم که دوباره توسط یکی از قمر های نیبیرو زده شد، به مدار جدیدی رانده شد و به سیاره زمین امروز تبدیل شد.

سیچین همچنین حدس زد که پلوتو (که وی را گاگا و ایزمود می‌شناسد) در اصل یک ماهواره از زحل بود؛ اما گرانش نیبیرو آن را آشفته کرد و به منظومه شمسی فرستاد و مسیر مداری خاص خود را به او داد که مدار نپتون را قطع می‌کرد. سیچین نیبرو را “سیاره دوازدهم” نامید. زیرا به گفته خودش، تصور خدایان سومری از منظومه شمسی شمارش هر هشت سیاره، به علاوه پلوتو، خورشید و ماه بود.

به گفته سیچین، نیبیرو خانه یک انسان پیشرفته از نظر فنی بود؛ مانند نژاد فرازمینی. در افسانه سومری به این نژاد Anunnaki می گویند. که به گفته‌ زکریا سیچین در پیدایش نفیلیم نامیده می‌شوند. وی نوشت که آنها پس از ورود نیبیرو به منظومه شمسی تکامل یافتند و احتمالاً ۴۵۰۰۰۰ سال پیش به زمین آمدند. این نژاد به دنبال مواد معدنی به ویژه طلا بودند که در آفریقا پیدا و استخراج کردند. سیچین اظهار داشت که این “خدایان” کارمندان درجه یک استعمار لشکرکشی به کره زمین از سیاره نیبیرو بودند.

پیدایش انسان از نظر زکریا سیچین

سیچین در کتاب های خود اینگونه بیان کرده است که آنوناکی‌ ها، به دلیل عدم رضایت از شرایط کاری خود قتل‌ عام کرده بودند. آنکی خدای سومری آب و فرهنگ بشری است. آنکی پیشنهاد داد که برای تسکین آنوناکی‌ ها، کارگران بدوی (Homo sapiens) به عنوان برده ایجاد کنند. این کارگران را با استفاده از مهندسی ژنتیک ایجاد کردند. سپس آنها را جایگزین آنوناکی ها کنند. در نتیجه منجر به هومو ساپینس یا همان گونه‌ انسان که ما می‌شناسیم، شد. به گفته سیچین، کتیبه‌ های باستانی گزارش می‌ دهند که تمدن بشری در سومر، بین‌النهرین تحت هدایت این “خدایان” برپا شده است. همچنین سلطنت بشری برای تأمین واسطه‌ های بین بشر و آنوناکی (ایجاد “حق الهی پادشاهان”) افتتاح شد.

سیچین معتقد است که ریزش تسلیحات هسته ای، که در طول جنگ بین گروه های فرازمینی استفاده می شود، “باد شیطانی” توصیف شده در مرثیه برای اور است. این باد “اور” را در حدود ۲۰۰۰ قبل از میلاد ویران کرد. وی سال دقیق را ۲۰۲۴ قبل از میلاد بیان می کند.سیچین ادعا می کرد که تحقیقات او با بسیاری از متون کتاب مقدس مطابقت دارد. وی همچنین معتقد بود که متون کتاب مقدس در اصل از نوشته های سومری آمده است.

اولین کتاب سیچین

سیچین در اولین کتاب خود شواهدی را ارائه می دهد که شامل اظهاراتی در مورد نقشه های فضایی سومری است. این نقشه ها سیاراتی را نشان می دهند که فراتر از توانایی تشخیص آنها بود. سیچین بیان کرد که: “نقشه‌ های مسیر (از نیبیرو به زمین) نشان می دهد که سومری‌ ها فاقد تلسکوپ بودند و نمی‌ توانستند مدارهای اورانوس و نپتون را ببینند. نقشه‌ های دیکته‌ شده نیبیران ثابت می‌ کند که آنها اطلاعات نجومی داشتند؛ در صورتی که سومری‌ ها به تنهایی از آن‌ها برخوردار نبودند. نقشه ها به طور دقیق کل زمین را از فضا نشان می دهند؛ چشم اندازی که برای سومری های باستان به تنهایی غیرممکن است.” این نقشه روی یک لوح گلی در خرابه های کتابخانه سلطنتی در نینوا کشف شد.

زکریا سیچین

کتاب های زکریا سیچین

حتی پس از مرگ سیچین در سال ۲۰۱۰، «شواهد علمی» برای کتاب‌ های او تا سال ۲۰۱۷ همچنان در وب‌ سایت او به اشتراک گذاشته می‌شد. در این مدت بسیاری از محققان دیگر درباره کار او نوشته‌ اند و شواهد حمایتی خود را که از طریق صفحه فیسبوک زکریا سیچین مشاهده می‌شود، اضافه کرده‌اند. اگر به این دسته از موضوعات علاقمند هستید، می توانید کتاب های زکریا سیچین را از وبسایت کاکوفایل دریافت کنید. در ادامه کتابهای زکریا سیچین را ببینید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

15 − یک =